Περί αστρολογίας

Πραγματική ημερομηνία γέννησης Χριστού

Πραγματική ημερομηνία γέννησης Χριστού

Πραγματική ημερομηνία γέννησης Χριστού

Επειδή ο Ιησούς Χριστός άρχισε σε μεγάλη ηλικία το κήρυγμα και την όλη δράση του, τα στοιχεία που έχουμε, σε σχέση με τη γέννησή Του, είναι μόνο η αναφορά στα δύο ευαγγέλια,

στο δεύτερο κεφάλαιο του Ματθαίου, όπου αναφέρεται το γεγονός της προσκύνησης των μάγων και η παρατήρηση του αστέρος και στο δεύτερο κεφάλαιο του Λουκά, όπου αναφέρεται η καθολική απογραφή πληθυσμού, που διατάχθηκε από τον καίσαρα Αύγουστο, η πορεία της Παναγίας και του Ιωσήφ στη Βηθλεέμ, η γέννηση του Ιησού και η εμφάνιση του αγγέλου στους ποιμένες και η προσκύνηση αυτών.

 

Μια άλλη αναφορά, που σχετίζεται με τη Βάπτιση του Ιησού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, γίνεται στο γ’ κεφάλαιο του Λουκά, η οποία και αποτελεί τη βασική αιτία του λάθους, στη χρονολόγηση που έχει γίνει και που όπως θα δείτε και στο τέλος του άρθρου, στο παράρτημα από την Αργολική Βιβλιοθήκη, είναι γενικά παραδεκτό ότι η χρονολόγηση είναι λανθασμένη, αλλά οποιαδήποτε προσπάθεια διόρθωσης μετά τόσους αιώνες, θα αποτελούσε χάος.

Από το πρώτο λοιπόν ευαγγέλιο του Ματθαίου, διαβάζουμε τα παρακάτω:

«Του δε Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως, ιδού μάγοι από ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσόλυμα λέγοντες: Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; Ίδομεν γαρ αυτού τον αστέρα εν τη ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτόν. . . . . . .» κι όταν ο Ηρώδης τους έστειλε να βρουν το γεννηθέν παιδίον και να τον ειδοποιήσουν, οι μάγοι « . . . επορεύθησαν. Και ιδού ο αστήρ όν είδον εν τη ανατολή, προήγεν αυτούς, έως ελθών έστη επάνω ού ην το παιδίον.»

Έχει πέσει πολλή μελάνη για το άστρο που είδαν οι μάγοι κατά τη γέννηση του Χριστού. Τι ήταν αυτό το άστρο; Έχω παρακολουθήσει και σχετικές προβολές του Πλανηταρίου, έχω διαβάσει και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο την εξήγηση ότι δεν ήταν άστρο αλλά άγγελος Κυρίου, που οδήγησε τους μάγους μέχρι τη Βηθλεέμ.

Θα προσπαθήσω κι εγώ με τη σειρά μου να βάλω ένα μικρό λιθαράκι, έχοντας υπόψη και τα παραπάνω, αλλά βλέποντας και τους αστρονομικούς υπολογισμούς.

Κατ’ αρχήν πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν, ότι η χρονολογική αρίθμηση (στη Ρωμαική Αυτοκρατορία) δεν άρχιζε από τη γέννηση του Χριστού, αλλά από την ίδρυση της Ρώμης (753 a.u. c. anno urbis conditae , μτφ: από την ίδρυση της Ρώμης). Το 527 μ. Χ. ένας μοναχός από τη Σκυθία, που ζούσε στη Ρώμη, ο Διονύσιος ο Μικρός (Dionysius Exiguus), υπολογίζει για πρώτη φορά το χρόνο της γέννησης του Χριστού και προσδιορίζει το 753 a.u.c.

Ο Διονύσιος αποφασίζει να ορίσει το έτος της γέννησης του Χριστού ως έτος 1μ.Χ. Απ΄ εδώ και πέρα όλες οι χρονολογίες, πριν και μετά τη γέννηση του Χριστού, είναι αποτέλεσμα της (αυθαίρετης) καταμέτρησης που έκανε ο Διονύσιος.

‘Ομως, ο υπολογισμός που έκανε ο Διονύσιος για τη γέννηση του Χριστού, αποδείχτηκε λανθασμένος. Σήμερα, γνωρίζουμε ότι ο Ηρώδης (που στη διάρκεια της βασιλείας του γεννήθηκε ο Χριστός), πέθανε το 4π.Χ.

Οι Ιστορικοί και οι Αστρονόμοι υπολογίζουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα στο 7 – 4 π.Χ. (αν ακολουθήσουμε το ισχύον ημερολόγιο). Στους υπολογισμούς του Διονυσίου δεν υπάρχει το έτος 0, γιατί απλούστατα ο αριθμός 0 ήταν άγνωστος στο Διονύσιο. Η Δυτική Ευρώπη θα γνωρίσει το μηδέν αρκετούς αιώνες αργότερα (ΧΙΙΙ αιων., κυρίως, μέσω του Fibonacci).

Και για την ιστορία, πάλι το μηδέν, οι δυτικοί το γνώρισαν όταν διάβασαν τα βιβλία του αστρονόμου Πτολεμαίου, ο οποίος όταν υπολόγιζε θέσεις πλανητών ή τόπων σε μοίρες, πρώτα και δεύτερα λεπτά, αν κάποιο από αυτά δεν είχε τιμή, έγραφε «ο» δηλαδή «ουδέν» και αυτό το «ο»μικρον έγινε το μηδέν. Οι απόψεις του Διονύσιου επιβλήθηκαν σε όλη τη Δ. Ευρώπη από το Κάρολο το Μέγα ή Καρλομάγνο (742 – 814) δύο αιώνες αργότερα.

Θέλω επίσης να πω, ότι προσωπικά έχω ασχοληθεί με τους αστρονομικούς υπολογισμούς από το 1987, όταν έφτιαξα το πρώτο μου πρόγραμμα υπολογισμού πλανητικών θέσεων, που όμως εκείνη την εποχή, δεν είχαμε τη δυνατότητα να έχουμε αυτή την αναδρομή στο παρελθόν ή στο μέλλον, όπως έχουν τα σημερινά σχετικά προγράματα.

Σήμερα χρησιμοποιώ το πρόγραμμα Astrolog 5.4. του Walter Pullen που έχει πολύ μεγάλες δυνατότητες, ειδικά για το animation, την πλοήγηση σε παρελθόν ή μέλλον και που με κώδικα που έγραψα και τον ενσωμάτωσε, έχω και μια ελληνική έκδοση για προσωπική μου χρήση. Αλλιώς το πρόγραμμα αυτό είναι freeware και μπορεί να το βρει όποιος θέλει στο διαδίκτυο.

Με εργαλείο λοιπόν το πρόγραμμα astrolog, μπορώ να δω τον ουρανό και τις αστρονομικές πλανητικές θέσεις για οποιοδήποτε χρονικό σημείο, του παρελθόντος ή του μέλλοντος. Έτσι ανατρέχοντας πίσω στο χρόνο, στο επίμαχο χρονικό διάστημα μεταξύ 7 – 4 π.Χ.  φθάνω στις 21 Φεβρουαρίου του έτους 5 π.Χ. και βλέπω στους Ιχθείς (το ζώδιο του Ισραήλ) τους τρεις μεγάλους πλανήτες (Δία, Κρόνο και Άρη) αλλά και τον Ήλιο να μπαίνει στο ίδιο ζώδιο. Οι τρεις αυτοί πλανήτες, ήταν ορατοί σε όλον τον κόσμο μετά τη δύση του Ήλιου, αλλά μόνο οι αστρονόμοι ήξεραν την θέση τους αστρονομικά, ότι βρίσκονται στους Ιχθείς, όπως επίσης ήξεραν ότι και ο Ήλιος μόλις είχε μπει στο ίδιο ζώδιο.

Και οι δύο επόμενοι πλανήτες, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας, βρίσκονται στο ζώδιο των Ιχθύων, έστω και αν εκείνη την εποχή, χωρίς τηλεσκόπια, δεν ήταν ορατοί.

Πιθανή ημερομηνία γεννήσεως Χριστού - astrolog

 Όλο αυτό το φόρτωμα των Ιχθύων με όλους αυτούς τους πλανήτες, μόνο τη γέννηση κάποιου πολύ μεγάλου θα μπορούσε να σημάνει και μάλιστα στο Ισραήλ. Μη ξεχνάμε ότι και το μυστικό σύμβολο των πρωτοχριστιανών ήταν το ψάρι είτε ως σχέδιο είτε ως λέξη «ΙΧΘΥΣ», επειδή συνέπιπτε και τα αρχικά ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ.

Η παρατήρηση των τριών μεγάλων πλανητών, θα ήταν έτσι κι αλλιώς θεαματική για όλους. Βέβαια μόνο οι αστρονόμοι, κατάλαβαν το συμβολισμό και ξεκίνησαν να προσκυνήσουν τον νέο βασιλιά, ο οποίος ως Ιχθύς, θα είχε ιδιαίτερη σημασία κατά πώς φαίνεται.

Η πορεία Βαβυλώνα – Ισραήλ, είναι περίπου ένας μήνας οδοιπορία.

Τώρα γιατί να μη συνδυάσουμε και με την παρουσία αγγέλου, όταν θα πλησίαζαν στα Ιεροσόλυμα, επειδή   ένα μήνα μετά, όταν πλέον θα έφθαναν στα Ιεροσόλυμα, ο Ήλιος είχε προχωρήσει και οι πλανήτες αυτοί ήσαν ακρόνυκτοι, δηλαδή έδυαν μαζί με τον Ήλιο, επομένως μη παρατηρήσιμοι. Τότε ο οδηγός άγγελος, ήταν απαραίτητος, να τους οδηγήσει μέχρι να σταθεί πάνω στον τόπο όπου ήταντο Παιδίον.

Στο άλλο ευαγγέλιο, το δεύτερο κεφάλαιο του Λουκά, αναφέρονται οι ποιμένες, οι οποίοι φύλαγαν τα πρόβατά τους τη νύχτα και παρουσιάσθηκε ο άγγελος, φέρνοντάς τους το μήνυμα ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας και αν πάνε απέναντι στη Βηθλεέμ, θα βρουν βρέφος σπαργανωμένο στη φάτνη, το οποίο και αναγνώρισαν και προσκύνησαν, αφού υπάκουσαν στον άγγελο.

Με αυτά λοιπόν, φαίνεται πολύ πιθανή ως ημερομηνία γέννησης του Ιησού Χριστού, η 21 Φεβρουαρίου του 5 π.Χ.

Ας δούμε όμως πώς ξεκίνησε το λάθος στη χρονολόγηση του Διονυσίου, το οποίο και διαιωνίζεται ως σήμερα.

Στο γ’ κεφάλαιο του Λουκά, αναφέρεται με λεπτομέρεια το χρονικό σημείο έναρξης του κηρύγματος του Ιωάννου του Προδρόμου και της βάπτισης του Ιησού Χριστού.

Λέει λοιπόν ότι το δέκατο πέμπτο έτος της ηγεμονίας του Τιβερίου Καίσαρος, που ηγεμόνευε στην Ιουδαία ο Πόντιος Πιλάτος και στη Γαλιλαία ήταν τετράρχης ο Ηρώδης  (γυιός εκείνου του Ηρώδη που έσφαξε τα νήπια) άρχισε να κηρύττει ο Ιωάννης ο γιος του Ζαχαρίου.

Σύνφωνα με τη Βικιπαίδεια, ο Τιβέριος ήταν καίσαρας από το 14 μέχρι το 37 μ.Χ.

Το 15ο έτος λοιπόν της ηγεμονίας του είναι το έτος 29.

Στο ίδιο λοιπόν κεφάλαιο (γ’ ΛΟΥΚΑ) διαβάζουμε παρακάτω ... Εγένετο δε εν τω βαπτισθήναι άπαντα τον λαόν και Ιησού βαπτισθέντος . . ..  Και αυτός ην ο Ιησούς ωσεί ετών τριάκοντα αρχόμενος, ων, ως ενομίζετο, υιός Ιωσήφ, του Ηλί, . . ..  και αρχίζει αντίστροφη αναφορά γενεαλογικού δένδρου από Ιωσήφ του μνήστορος μέχρι Θεού.

Αυτό το στοιχείο ότι ο Ιησούς άρχιζε τα τριάντα όταν βαπτίσθηκε, είναι το πρώτο σφάλμα, στο οποίο πάτησαν όλα τα επόμενα.

Αν όμως δεχθούμε ότι ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε το 5 π.Χ, όπως προείπαμε, το έτος 29 ήταν ήδη 33 ετών. Και γιατί να πάρουμε ως απόλυτο το σχετικό, επειδή μόνο σχετικό είναι το «ως τριάκοντα αρχόμενος. .. ως ενομίζετο. . .» και να αγνοήσουμε εντελώς αυτό που αναφέρεται στο άλλο ευαγγέλιο  Ιωάννου η’, 57, όπου όταν ο Ιησούς έλεγε στους Φαρισαίους ότι ο Αβραάμ είδε τη μέρα του Χριστού και χάρηκε και αυτοί του είπαν «πεντήκοντα έτη ούπω έχεις και Αβραάμ εώρακας;» δηλαδή ούτε πενήντα χρονών δεν είσαι και είδες τον Αβραάμ; Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να θεωρήσουμε ως σχετικό το 30 και το πιθανότερο είναι να άρχισε τη δράση στα 33 του.

Ένα άλλο γεγονός, το οποίο όμως έχει καταγραφεί ιστορικά, είναι η σταύρωση, η οποία έγινε το 33 με τη χρονολόγηση αυτή του Διονυσίου και έχουμε ένα στοιχείο που αναφέρεται πάλι στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, ότι την ώρα της Σταύρωσης και για τρείς ώρες, έγινε σκοτάδι σ’ όλη τη γη.

Πιθανή ημερομηνία γέννησης του Χριστού - Κατά Ματθαίον

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί με μια ολική έκλειψη ήλιου. Ολική έκλειψη Ήλιου, έχουμε όταν έχουμε νέα Σελήνη και το πλάτος της Σελήνης είναι κάτω του 0,5 της μοίρας. Συνήθως με τον κύκλο του Μέτωνα, οι εκλείψεις πάνε σε ζεύγη, δηλαδή έχουμε έκλειψη Ηλίου και σε δύο εβδομάδες έκλειψη Σελήνης, επειδή δεν έχει απομακρυνθεί ακόμα η Σελήνη από τον κόμβο.

Πιθανή ημερομηνία γέννησης Χριστού - astrolog

 Προχωρώντας ανάποδα λοιπόν με το astrolog βλέπω ότι την άνοιξη του 33 μΧ. τα στοιχεία αυτά συμφωνούν με την 19 Μαρτίου να έχουμε Ηλιακή έκλειψη και την 3 Απριλίου την έκλειψη Σελήνης. Στις 19 Μαρτίου λοιπόν του έτους 33, λίγο μετά το μεσημέρι έχουμε την έκλειψη Ηλίου, η ώρα είναι απογευματινή, επομένως ήταν αισθητή. Βέβαια το πλάτος της Σελήνης είναι 44 πρώτα λεπτά, επομένως η έκλειψη δεν πρέπει να ήταν ολική, αλλά ένα άλλο στοιχείο που μπορεί να επιτείνει το σκοτάδι, είναι το γεγονός, ότι την άνοιξη, έχουμε πολλές «μουντές» μέρες λόγω της μεταφοράς σκόνης της Αφρικής. Κι αν κανείς συμβουλευτεί το Poseidon, μετεωρολογικό πρόγραμμα, θα δει ότι η μεταφορά της αφρικανικής σκόνης φτάνει μέχρι την Παλαιστίνη. Αν έχουμε μια τέτοια μέρα και συμπέσει κι έκλειψη, τότε το σκοτάδι θα είναι περισσότερο.

Σε προηγούμενο δε άρθρο μου, έγραφα ότι η Σταύρωση έγινε την Παρασκευή 3 Απριλίου του έτους 33, επειδή έβλεπα ότι η ημέρα αυτή ήταν Παρασκευή, αλλά στην πραγματικότητα εκείνη την ημέρα είχαμε την έκλειψη Σελήνης. Στον παραπάνω αστρονομικό χάρτη φαίνεται ότι η 19-3-33 να είναι ημέρα Πέμπτη. Πρέπει όμως να μην ξεχνάμε ότι το 1923, όταν έγινε η διόρθωση του ημερολογίου στην Ελλάδα, πήγαμε 13 ημέρες μπροστά, δηλαδή η 16η Φεβρουαρίου ονομάσθηκε πρώτη Μαρτίου, οπότε μετακινηθήκαμε δύο εβδομάδες παρά μία ημέρα, γι αυτό και έχουμε τη διαφορά αυτή.

Και για να μην νομίζετε ότι αυτά είναι δικαιολογίες, αυτές οι διορθώσεις έγιναν σε διαφορετικό χρόνο αλλού και μπορεί κανείς να τις βρει π.χ. στην εντολή cal του λογισμικού UNIX, αν δώσει την εντολή cal 9 1752 θα δει την παρακάτω εικόνα, ότι δηλαδή επειδή στη Μεγάλη Βρετανία και την Αμερική το ημερολόγιο πέρασε το Σεπτέμβριο 1752, στο μήνα αυτό λείπουν ένδεκα ημέρες. Σε μας έχουμε 13 ημέρες, επειδή μεσολάβησαν δύο αιώνες και στα έτη των αιώνων δεν έχουμε δίσεκτο (ψιλά γράμματα!).

Πιθανή ημερομηνία γέννησης Χριστού - Γρηγοριανό ημερολόγιο

Συνδυάζοντας τις δύο αυτές ημερομηνίες, δηλαδή 21 Φεβρουαρίου του έτους -5 και 19 μαρτίου του έτους 33, συνάγομε ότι ο Ιησούς Χριστός έζησε στη γη για τριάντα επτά έτη και εικοσιέξη ημέρες.

Αν δούμε τους παραπάνω χάρτες, για τον μεν χάρτη γέννησης βλέπουμε ότι αστρολογικά έχουμε τον Ήλιο στους Ιχθείς και ωροσκόπο στην Παρθένο, αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε οποιαδήποτε ανάλυση, στον αστρολογικό χάρτη γέννησης του Ιησού Χριστού,  επειδή όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Ιωάν. Κα’ 25) αν γράφονταν όσα έκανε ο Ιησούς, δεν τα τα χωρούσε ο κόσμος όλος και κατά τη γνώμη μου όσαν γράφονται στα τέσσερα ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, δίνουν την πληρέστερη ανάλυση.

Τελειώνοντας θέλω να παραθέσω και κάποιες ακόμα σκέψεις.

Βλέποντας ότι πόσο σχετικά είναι τα πράγματα, πρέπει να έχουμε  την απαραίτηση ευελιξία στο μυαλό και να μην πάσχουμε από ακαμψία. Να θυμόμαστε ότι η Ελλάδα είναι το τελευταίο ευρωπαϊκό κράτος που υιοθέτησε το νέο αυτό ημερολόγιο, ενώ τα άλλα κράτη το είχαν υιοθετήσει σταδιακά στους προηγούμενους αιώνες και κατά την εισαγωγή του, είχαμε μια επιπλέον διάσπαση (δεν μας φθάνουν οι τόσοι διχασμοί ανά τους αιώνες, αλλά ξεχνάει ο γύφτος τη γενιά του; ) σε γνήσιους ορθόδοξους και νεοημερολογίτες.

Ας θυμηθούμε τα εξής: Το εορτολόγιο δεν το έδωσε ο Χριστός. Καθιερώθηκε τον τέταρτο αιώνα, κυρίως τοποθετώντας μερικές δεσποτικές γιορτές σε ημερομηνίες που οι εθνικοί γιόρταζαν δικές τους γιορτές για να τις εξωβελίσει. Βλέπε εορτή Χριστουγέννων, με την οποία ως κέντρο, τοποθετήθηκαν ο Ευαγγελισμός, η γέννηση του Προδρόμου κ.λπ. Δεν έγινε ο άνθρωπος για το Σάββατο, αλλά το Σάββατο για τον άνθρωπο (Μαρκ, β,27). Θα μπορούσαμε να έχουμε Χριστούγεννα 21 Φεβρουαρίου, Ευαγγελισμό της Θεοτόκου 21 Μαΐου, γέννηση Προδρόμου 21 Αυγούστου και πάει λέγοντας. Σταματώ να μην σκανδαλίσω άλλο.

Δεν μπορεί δε να φύγει από το μυαλό μου η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτιδα, που ενώ της αποκαλύφθηκε ο Χριστός ξεκάθαρα, όταν εκείνη του είπε ότι όταν έλθει Εκείνος, θα μας τα πει όλα, ο Χριστός της είπε «εγώ ειμί ο λαλών σοι»(Ιωαν.δ,26 και επόμενα). Η ίδια παρατώντας τη στάμνα έτρεξε στους συγχωριανούς της και δεν τους είπε ελάτε, βρήκα το Χριστό, αλλά τους είπε, ελάτε να δείτε ένα άνθρωπο που μου είπε όλα όσα έχω κάνει. Μήπως αυτός είναι ο Χριστός; Και βέβαια με τον τρόπο αυτό πήγαν όλοι και τον συνάντησαν και πίστεψαν πάρα πολλοί και τι πειράζει αν της έλεγαν ότι δεν πίστεψαν για όσα τους είπε αυτή, αλλά αυτοί οι ίδιοι είδαν και άκουσαν και πίστεψαν ότι αυτός είναι ο Χριστός. Η διακριτική διάθεση λοιπόν φέρνει το καλύτερο αποτέλεσμα.   

Ή όταν ο Χριστός μπήκε στην Καπερναούμ και παραπονέθηκαν στον Πέτρο οι εισπράκτορες, γιατί δεν έδωσαν δίδραχμα (διόδια φαίνεται κι εκεί!) τι είπε ο Χριστός στον Πέτρο; Ίνα μη σκανδαλίσωμεν αυτούς, ρίξε αγκίστρι στη λίμνη και το πρώτο ψάρι που θα πιάσεις, άνοιξέ του το στόμα και θα βρεις στατήρα (τετράδραχμο). Αυτό δώστο σ’ αυτούς για σένα και για μένα. Το κάνει αυτό αν και δεν χρειάζεται, για να μην τους σκανδαλίσει. 

Και βέβαια όλα τα παραπάνω δεν είναι θέσφατα. Τα γράφω επειδή σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να υπολογίσουμε κάποια γεγονότα, βασιζόμενοι στην ακριβή κίνηση των πλανητών και της Σελήνης. Διάβασα πρόσφατα ότι η ΝΑΣΑ υπολόγισε την ημερομηνία που ο Οδυσσέας εξολόθρεψε τους μνηστήρες, από αναφερόμενη έκλειψη στην Οδύσσεια που συνέβη την ημέρα εκείνη.

Ή αυτά που αναφέρονται στους χρονογράφους, π.χ. την μερική έκλειψη Σελήνης λίγες μέρες πριν την άλωση της Πόλης το Μάΐο 1453, όταν η Σελήνη, δεν βγήκε πανσέληνος αλλά μισοφέγγαρο και στάθηκε στον τρούλο της Αγιά-Σοφιάς, και πίστεψαν όλοι ότι η πόλη θα τουρκέψει,  αυτό επαληθεύεται με την μερική έκλειψη Σελήνης λίγο μετά τη δύση του Ήλιου της 22 Μαΐου 1453. (βλέπε ακόλουθο χάρτη).

Πιθανή ημερομηνία γέννησης του Χριστού - astrolog

Ιωακείμ Παραδεισάς

17-8-2017


Τα παρακάτω δανίζομαι από την Αργολική βιβλιοθήκη χωρίς να αλλάξω τίποτε, απλά να επικαλεσθώ την αναφορά στον κ. Μπεχριδάκη.

https://argolikivivliothiki.gr/2011/12/14/irodis/

Ηρώδης ο Μέγας (73 – 4 π.Χ.*) – Η σφαγή των νηπίων κατά την Καινή Διαθήκη


Ηρώδης

Ηρώδης

Ηρώδης ο Μέγας Βασιλιάς της Ιουδαίας, αραβικής καταγωγής. Ήταν γιος του στρατηγού Αντιπάτρου, συνεργάτη των Ρωμαίων, ο οποίος μαζί με το διεκδικητή του θρόνου Υρκανό βοήθησε τον Καίσαρα με στρατό όταν αυτός έφτασε στην Αλεξάνδρεια. Ο Αντίπατρος σε ανταμοιβή έγινε τετράρχης της Γαλιλαίος το 47 π.Χ., έπειτα κυβερνήτης της Κοίλης Συρίας και επί Αντωνίνου, Βασιλιάς της Ιουδαίας. Τα παιδιά του επίσης απέκτησαν αξιώματα και ο Ηρώδης έγινε τότε έπαρχος στη Γαλιλαία.

Ο Ηρώδης, αφού εξασφάλισε την εύνοια της Ρώμης, ελίχθηκε στις συμμαχίες του ανάμεσα στον Βρούτο, τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό, τασσόμενος κάθε φορά με το μέρος του νικητή. Παρά το γεγονός ότι παρέδωσε σημαντικό έργο στην περιοχή, ωστόσο ήταν ως χαρακτήρας αδίστακτος σε κάθε εγκληματική του ενέργεια που θα μπορούσε να του εξασφαλίσει την εξουσία του, ήταν φιλόδοξος και ακόλαστος. Ήταν απάνθρωπος σε σημείο που δεν δίστασε να σφάξει την ίδια του τη γυναίκα, τρία από τα παιδιά του, τον πεθερό του και φυσικά παρέμεινε στην ιστορία ως αιμοσταγής Βασιλιάς σφάζοντας τα αθώα νήπια της Βηθλεέμ (Ματθ. Β’ 16-18). Πέθανε λίγο μετά τη σφαγή των νηπίων από φριχτή και επίπονη ασθένεια, πληρώνοντας έτσι, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, το αποτρόπαιο έγκλημά του.

* Σημείωση Βιβλιοθήκης: Ο θεολόγος – θρησκειολόγος  Δημήτρης  Μπεχριδάκης, διευθυντής του περιοδικού « Θρησκειολογία- Ιερά/Βέβηλα» γράφει:

Ένα σημαντικό ζήτημα που απασχόλησε για αιώνες την έρευνα είναι αυτό της χρονολόγησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού. Παρ’ όλο που σήμερα θεωρείται γενι¬κώς λυμένο, το ακριβές έτος γέννησης παραμένει άγνωστο (όπως, άλλωστε, ο μήνας και η ημέρα). Οι ευαγγελιστές τοποθετούν τα γεγονότα «εν ημέραις Ηρώδου, του βασιλέως» (Μτ. 2:1, Λκ. 1:5)• αυτή φαίνεται να είναι η πιο ασφαλής ένδειξη που έχουμε στη διάθεσή μας από χρονολογικής απόψεως.

Ο Ηρώδης ο Μέγας βασίλευσε από το 37 π.Χ. έως το 4 π.Χ., οπότε και πέθανε από υδρωπικία στο ανάκτορό του στην Ιεριχώ. Ο Χριστός γεν¬νήθηκε σίγουρα λίγο πριν από το θάνατο του Ηρώδη, αφού οι Μάγοι επισκέφθηκαν τον τελευ¬ταίο στα Ιεροσόλυμα, προτού, δηλαδή, αναχωρή¬σει βαριά άρρωστος για την Ιεριχώ. Έτσι, η πλειονότητα των σύγχρονων ερευνητών έχει καταλήξει ότι η γέννηση του Ιησού πρέπει να τοποθετηθεί στο διάστημα ανάμεσα στο 6 και το 4 «προ Χριστού».

Το παράδοξο που εμφανίζεται σ’ αυτή τη χρονολόγηση οφείλεται στο σφάλμα ενός Σκύθη μοναχού, του Διονυσίου του Μικρού, ο οποίος έζησε στη Ρώμη τον 4ο αιώνα μ.Χ. και επεξεργάστηκε ένα ημερολόγιο που είχε αφετηρία το έτος γέννησης του Χριστού. Λόγω των περιορισμένων πηγών του, ο Διονύσιος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει με ακρίβεια ούτε το θάνατο του Ηρώδη ούτε την απογραφή του Κυρηνίου, με αποτέλεσμα να τοποθετήσει τη γέννηση μερικά χρόνια αργότερα, δηλαδή το 754 από κτίσεως Ρώμης, αντί του ορθού 747. Όταν, από τον 6ο αιώνα και εξής, το ημερολόγιο του Διονυσίου έγινε γενικά αποδεκτό, το λάθος διαιωνίστηκε, ενώ οποιαδήποτε απόπειρα διόρθωσής του στις μέρες μας θα προκαλούσε χάος.