Περί αστρολογίας

Η γνώμη μας για την αστρολογία

Η γνώμη μας για την αστρολογία

Η γνώμη μας για την αστρολογία

Στην σελίδα αυτή θα βρείτε την δίκη μας προσέγγιση στην αστρολογία καθώς και μερικά σταχυολογήματα από διάφορες πηγές σχετικά με την αστρολογία, τα οποία εσείς θα κρίνετε.

Επίσης διάφορα δημοσιευμένα ή μη στοιχεία, παρμένα πάντοτε από τον θησαυρό που άφησαν οι πρόγονοί μας, σχετικά κυρίως με τα θέματα που κυριαρχούν στο δικτυακό μας τόπο, αλλά και κάποια άλλα ενδιαφέροντα κατά τη γνώμη μας αποσπάσματα.

Είμαι προγραμματιστής. Έμαθα την αστρολογία για να φτιάξω προγράμματα αστρολογίας, αλλά πιστεύω ότι ο ρόλος μου είναι να φτιάξω προγράμματα, όσο πιο έξυπνα και όσο πιο πιστά (σ' αυτό που πρεσβεύει η αστρολογία) γίνεται και μέχρι εκεί. Όπως θα δείτε και στις αναλύσεις μου, αυτές ακολουθούν το δρόμο της καμήλας, δηλαδή μια μέση οδό, αποφεύγοντας ακρότητες.

Για μένα η αστρολογία είναι μαθηματικά. Με αφετηρία τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή (ημεροχρονολογία και ώρα) και τόπο γέννησης, επομένως και συγκεκριμένες πλανητικές θέσεις, βρίσκουμε τις σχέσεις των ουρανίων σωμάτων και δίνουμε πιστά τα στοιχεία που δέχεται η αστρολογία. Αν ισχύουν ή όχι, θα το κρίνετε εσείς.

  • Παρμένο από τον Τύπο της Κυριακής της 17 Νοεμβρίου 2002, από τη στήλη του Ευθύδημου. Ιδού, λοιπόν, τι αναφέρει ο Αριστοτέλης για το θέμα αυτό (τον πλουτισμό του Θαλή από την σοφία του) ("Πολιτικά", Α', Εκδόσεις Κάκτος "Οι.Ελληνες") :

    "Κι επειδή ορισμένοι συγγραφείς έγραψαν σχετικά, όπως, για παράδειγμα, ο Χάρης ο Πάριος και ο Απολλόδωρος ο Λήμνιος για τη γεωργία, την καλλιέργεια των αγρών και των δέντρων, άλλα έγραψαν για άλλα πράγματα, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να τα μελετήσουν. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να συγκεντρώνουν κι αυτά που λέγονται εδώ κι εκεί για το πώς ορισμένοι πέτυχαν και πλούτισαν, επειδή όλα τούτα είναι χρήσιμα σε όσους εκτιμούν την τέχνη της απόκτησης πλούτου.

    Οπως, για παράδειγμα, το σχετικό με το Θαλή τον Μιλήσιο. Διότι πρόκειται για μία ιδέα πλουτισμού που ενώ του την αποδίδουν λόγω της σοφίας του, έχει γενική αξία. Γιατί, ενώ τον περιγελούσαν για τη φτώχεια του λέγοντας πως δεν ωφελούσε σε τίποτα ή σοφία του, λένε ότι εκείνος κατάλαβε από αστρολογικές ενδείξεις, αν και ήταν ακόμα χειμώνας, πως θα επακολουθούσε καλή σοδειά λαδιού. Αφού προμηθεύτηκε λίγα χρήματα, έδωσε προκαταβολή και νοίκιασε όλα τα ελαιοτριβεία στη Μίλητο και τη Χίο με ελάχιστο νοίκι, αφού δεν υπήρχε κανένας άλλος ανταγωνιστής.

    Όταν ήρθε η ώρα και πολλοί ζητούσαν ταυτόχρονα και ξαφνικά ελαιοτριβεία, ο Θαλής τα υπενοικίασε όσο ήθελε και αφού συγκέντρωσε πολλά χρήματα, τους απέδειξε ότι ήταν εύκολο να πλουτίσουν οι σοφοί, αν θέλουν, δεν είναι όμως αυτή η επιδίωξή τους. Και ο Θαλής λέγεται ότι απέδειξε με τούτο τον τρόπο τη σοφία του..."

  • Ο σχολιαστής του αποσπάσματος αυτού από τα "Πολιτικά" ("Οι Ελληνες", εκδόσεις "Κάκτος") σημειώνει τα εξής :
    "Ο Θαλής ο Μιλήσιος γεννήθηκε στα μέσα του έβδομου αιώνα π.Χ. και πέθανε σε βαθιά γεράματα. Ήταν ο αρχαιότερος από τους Ίωνες φιλοσόφους και ο μεγαλύτερος από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας. Από τα ταξίδια του στην Φοινίκη και την Αίγυπτο, απόκτησε πολλές μαθηματικές και αστρονομικές γνώσεις, με βάση τις οποίες πρόβλεψε την έκλειψη του ηλίου που έγινε το 558 π.Χ. Ο Θαλής απαλλαγμένος από τις μυθολογικές προλήψεις της εποχής του, για την γέννεση του κόσμου και θέλοντας να την τοποθετήσει σε επιστημονικές βάσεις, θεώρησε το νερό ως έμψυχο υλικό από το οποίο προέρχονται τα πάντα. Το ίδιο έμψυχα θεωρούσε τους μαγνήτες, και το ήλεκτρο, όπως και όλα τα υπόλοιπα που τα θεωρούσε και ένθεα. Η Θεωρία του Θαλή έφθασε ως εμάς μέσα από τα έργα μεταγενέστερων συγγραφέων, όπως ο Πλάτωνας, ο Πλούταρχος και ο Διογένης ο Λαέρτιος. Ευθύδημος
  • Στο χρονογράφημα του Θεοφάνη, κεφ. 27 επόμενα, αναφέρονται τα παρακάτω για τον Λέοντα τον φιλόσοφο και μαθηματικό. Στη σχολή εκείνη (της Μαλάβρας) δίδασκε εκείνος ο Λέων ο σοφός, που ήταν πριν επίσκοπος Θεσσαλονίκης. Και να πώς έγινε γνωστή και τόσο μεγάλη η φήμη του.

    Στην αρχή δίδασκε σε κάποιο φτωχό καταγώγιο, μαθηματικά, φιλοσοφία, αστρονομία και όποια άλλη επιστήμη ήθελε κάποιος. Πολλοί δε νέοι πήγαιναν και σπούδαζαν σ' αυτόν. Συνέβη δε, όταν κάποιος νέος μόλις αποφοίτησε, έγινε γραμματέας σε κάποιον στρατηγό, τον οποίο και ακολούθησε σε εκστρατεία στην ανατολή. Αυτός λοιπόν ο νέος πιάστηκε αιχμάλωτος και δόθηκε σε κάποιον αγαρηνό ονόματι Μαμμούν. Εκεί ο νέος δίδαξε μαθηματικά και γεωμετρία και όταν ο Μαμούν έμαθε ποιος ήταν ο δάσκαλός του, έγγραψε επιστολή προς το Λέοντα, γράφοντάς του ότι γνωρίσαμε το δέντρο από τους καρπούς, είδαμε δηλαδή το μαθητή και καταλάβαμε για το δάσκαλο. Έλα σε παρακαλούμε να μας διδάξεις κι εμάς. Ο Λέων του απήντησε αρνητικά και του έγραψε και μερικές προβλέψεις για τον ίδιον.

    Όταν δε ο αγαρηνός έλαβε την αρνητική απάντηση, έγραψε πλέον στο Θεόφιλο τον αυτοκράτορα, να τους στείλει για λίγο το Λέοντα και του έδινε είκοσι κεντηνάρια χρυσάφι και ειρήνη μεταξύ Βυζαντίου και αράβων κ.λ.π. Τότε έμαθε ο Θεόφιλος για το Λέοντα και αντί να τον στείλει στον Μαμούν, τον έκανε αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. Στη Θεσσαλονίκη τον σέβονταν όλοι, περισσότερο δε για την παρακάτω αιτία.

    Εκείνο το διάστημα η πόλη και η περιοχή υπέφερε από ανομβρία και ο λαός λιμοκτονούσε. Ο Λέων, έχοντας από τις αστρολογικές του γνώσεις ενδείξεις, συμβούλευσε τον κόσμο πότε και τι να σπείρει και όταν ήρθε η άνοιξη και το καλοκαίρι, είχαν τέτοια σοδειά που σώθηκε η περιοχή για πολλά χρόνια. Αυτό αύξησε την αγάπη τους για το Λέοντα.

    Για όσους γνωρίζουν αστρολογία, εδώ έχουμε γνώση των κλήρων των προϊόντων, τους οποίους ο Λέων ο σοφός και μαθηματικός γνώριζε πολύ καλά όπως αποδεικνύεται. Ο λαός όμως που σώθηκε από το Λέοντα, τον είχε για άγιο, από το γεγονός αυτό.

  • Ένα άλλο απόσπασμα δείχνει πώς κάποιος σωστός γνώστης της αστρολογίας, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι παρμένο από την ιστορία της Άννας Κομνηνής. Απόσπασμα από την Ιστορία της Άννας Κομνηνής, σχετικά με αστρολογικό χρησμό για το θάνατο του Ρομπέρτου :

    Σχετικά με το τέλος του Ρομπέρτου, μετά την διεκπαιρέωσή του στην Ιλλυρία, κάποιος μαθηματικός ονόματι Σηθ, που γνώριζε καλά αστρολογία, το προείπε με χρησμό, τον οποίο έγραψε σε χαρτί, το σφράγισε και το έδωσε σε κάποιους έμπιστους του βασιλιά, λέγοντάς τους να τον κρατήσουν για κάμποσο. Μετά, όταν πέθανε ο Ρομπέρτος, τους είπε, άνοιξαν το χαρτί και διάβασαν το χρησμό, που έλεγε τα εξής :

    «Μεγάλος εχθρός από τη δύση, που θα κάνει πολλά, θα πέσει ξαφνικά ». Θαύμασαν λοιπόν όλοι την επιστήμη του ανδρός, ο οποίος στο θέμα αυτό είχε φθάσει στα άκρα. Και για να ξεφύγουμε λίγο από την ιστορία, συνεχίζει η συγγραφεύς, σχετικά με το χρησμό, έχει ως εξής. Η μέθοδος της προβλέψεως είναι νεώτερη. Δεν την γνώριζε, ούτε ο αστρονομικότατος Εύδοξος, ούτε ο Πλάτων, ούτε ο Μανέθων. Αλλά παίρνουν τον ωροσκόπο, βρίσκουν τα κέντρα και βλέπουν την όλη κατάστρωση. Και τη μέθοδο αυτή παρέδωσε σε νεώτερους, που νομίζουν ότι είναι σωστή, αυτοί που ασχολούνται μάταια με αυτά.

    Εμείς δε λίγο ασχοληθήκαμε με την επιστήμη αυτή, όχι για να την εφαρμόσουμε (μη γένοιτο!) αλλά για να γνωρίσουμε την ματαιολογία αυτή και να καταλάβουμε καλύτερα την ματαιολογία αυτή και αυτούς που ασχολούνται με αυτήν. Και αυτά τα γράφω όχι για επίδειξη, αλλά για να δείξω ότι ο αυτοκράτορας, βοήθησε τις επιστήμες και τίμησε τους φιλοσόφους και τη φιλοσοφία. Και αν φαίνονταν ότι δυσκόλευε λίγο το μάθημα της αστρολογίας, είναι επειδή πολλοί πείθονταν προς τα άστρα, και ο αυτοκράτορας κήρυξε πόλεμο προς την αστρολογία. Κι αυτόν τον Σηθ που είπαμε παραπάνω, που ήταν από την Αλεξάνδρεια, πολλοί τον ρωτούσαν για διάφορα πράγματα κι αυτός απαντούσε, πολλές φορές και χωρίς να χρησιμοποιεί τον αστρολάβο. Δεν ήταν τίποτε μαγικό, αλλά ήταν τέχνη λογαριθμική.

    Βλέποντας δε ο αυτοκράτορας, πολλή νεολαία να τρέχει σ' αυτόν, τον οποίο και ο ίδιος δύο φορές ρώτησε και απάντησε εύστοχα και στις δύο ερωτήσεις, επειδή φοβήθηκε να μην ξεφύγουν όλοι προς την αστρολογία, τον εξόρισε στην Ραιδεστό, φροντίζοντας όμως γι αυτόν και καλύπτοντας τα έξοδά του από τα βασιλικά ταμεία. Και όχι μόνο αυτός, αλλά και άλλος Αιγύπτιος ο Ελευθέριος, που και αυτός είχε φθάσει πολύ μακρυά στην αστρολογία.

    Αργότερα όμως ήρθε από την Αθήνα κάποιος Κατανάγκης και πήρε τα πρωτεία στο θέμα αυτό. Ρωτήθηκε δε από κάποιους πότε θα πεθάνει ο αυτοκράτορας και έκανε κάποια πρόβλεψη, χωρίς να επαληθευθεί, αλλά συνέβη την μέρα εκείνη που είπε, ένας θηρευτικός λέων, που είχαν στο παλάτι, αφού είχε για τέσσερες μέρες πυρετό να πεθάνει. Αργότερα τον ξαναρώτησαν για το ίδιο θέμα και είπε άλλη ημερομηνία, που κι εκεί έσφαλε, αλλά την ημέρα εκείνη πέθανε η Βασίλισσα Άννα και μητέρα αυτού.

    Αυτόν λοιπόν τον Κατανάγκη, δεν τον εξώρισε, αφού από μόνος του διαψεύδονταν. Ο Δε Ρομπέρτος... (και συνεχίζει την ιστορία η Άννα η Κομνηνή) και τον περιγράφει σαν ένα από τους φοβερούς και τρομερούς εκείνους πρόδρομους των σταυροφόρων.